Hayran hayvan

Aydın Germen                                                                                             dizi:D Hayranlık                                                                                                                                                                                           İleride 20 milyon tür / alttür sayılabilecek deniyor. Şu anda 2   milyon kadar bilindiğini var sayalım. Bunların arasında yalnız biri hayranlıklara eğilimli gözüküyor. Hayranlık sevgi içermiyor, başka bir şey. Sıcaklık hiç içermiyor. Değer bilmek, takdir etmek, yaşa aslan demek hayranlık oluşmadan da mümkün. Hayranlık çoğu zaman dönüp kalmak, “aval aval” bakmak, “çenesi düşmek” kiplerine eşit. Hayranlık için hemen her zaman aşağılık duygusuna evvelden hazır olmak gerekiyor. Hayranlık hemen her zaman PUT’ta üstün nitelik var sayıyor, bu konuda kişilerin bilgisi olmadan. Üstün niteliklerin bilinmesi hayranlığa değil bilgiye yol açıyor. Öyle olması gerekir. Hayranlık sözü yumuşak anlamlarda da kullanılabilir: Brahms bunu nasıl becermiş yıllardır anlayamadım. O çocuğu ne kadar severim mucize gibi bir şeydir. O kız nasıl dayandı bütün bunlara. Başka bir kıza ise, bacakları güzel olsa da olmasa da, şöyle ilahe böyle ilahe dediğiniz andan itibaren insanları köleleştirme programlarının içine düşünüyorsunuz. Kafa köleliği zaten hem yoğun hem yaygınsa bu programlar gittikçe çoğalır. Toplumlar içinde belki pek küçük azınlıklar kölelik çomağının alıcı değil verici ucunda buluyorlar. Böyle süreçlerin verici ucu bile yalnız 10 000 değil 500 000 yıla dayanabilir. Verici süreç ancak aşırı utanmaz pompalamalarla yapılıyor - şişirilen kirli şarkıcılar da olabilir, Türklerde hizip başkanları da, bizzat Modonno da, büyük çoğunluğu müseccel salak olan ABD başkan adayları da. Fransızların 100 sene, gringoların 50 sene evvel, millet namına, büyük yazar bulmaya ihtiyaçları vardı. Sonucunda Proust ve Hemingway yüceltildi. Amerika’da 1980 ve 1990’larda Hemingway’de değerli bir şeyler olmadığına dair yazılar yazıldı. Ama şimdi gene şişinme berdevam. Hayranlıklara ihtiyaç var. İnsanoğlu olduğu belirtilen bir adamın aynı zamanda tanrı da sayılması hayranlığın ötesinde bir şey. İslam’da bunun adı şirk ve en büyük günah. Ama bunun yarattığı hayranlık üzerinde 2000 yıldır seferberlik var. Ve bu, insanlığa büyük şaşkınlık ve savaşlar veriyor. Beyazdan da beyaz “yıkama” sözlerine toplumlar izin verirse bundan sonra ne beklenebilir. Aldatmacalar hemen bütün toplumlarda taş derinden beri yerleştirilmiş. En keskin ifadesi İsevî dinlerde: credo quia absurdum est → inanıyorum çünkü "çok" saçma. 13 Nisan 2007